Met de Aagse Knuppels is het inmiddels een vaste prik: op maandag gaan we traditiegetrouw Dweilen. Waar anderen nog moeten bijkomen van het weekend, trekken wij er juist op uit. Zodra de eerste tonen van de muziek klinken en de sfeer er goed in zit, weten we weer waarom we dit elk jaar doen.
Van café naar café trekken we door de stad, overal warm ontvangen. De deuren zwaaien open, de glazen klinken tegen elkaar en voor we het weten staat de hele zaak mee te zingen en te deinen. Bij het ene café worden we begroet alsof we nooit zijn weggeweest, bij het andere zorgen we voor een spontane verrassing. Maar overal laten we hetzelfde achter: lachende gezichten, schorre stemmen en een onvergetelijke sfeer.
Er wordt gelachen, geproost en natuurlijk volop meegezongen. Oude bekenden worden weer even vrienden voor het leven en nieuwe ontmoetingen voelen meteen vertrouwd. Het mooie aan deze maandag is dat het niet alleen om de kroegentocht gaat, maar om de verbondenheid, de gezelligheid en het samen beleven van iets wat inmiddels écht van ons is geworden.
